Ontwerpen logo 10 jarig jubileum JADOS

Op 15 januari ontving ik via mijn Julie, mijn begeleidster, de aankondiging voor de logo competitie. JADOS viert binnenkort zijn 10 jarig jubileum en hiervoor wilden zij graag een bijpassend logo. Bij de aankondiging stonden een paar eisen waar het logo aan moest voldoen. Hierdoor bleek het voor mij al dat de wens was dichtbij het originele logo te blijven. Want niemand houd toch van verandering? 😉

JADOS_logo

Mijn insteek was om het in ieder geval te proberen en we zien wel wat er van komt. Dus ik deed mij aan de competitie waarbij het mij hielp dat ik via mijn studie architectuur heb leren omgaan met programma’s als photoshop en illustrator. In een dergelijk programma zou het logo uit eindelijk gemaakt moeten worden.

Ik kwam al vrij snel op het idee om de O in JADOS te vervangen door een ballon. Want wat staat er nou meer voor feest dan een ballon? Daarnaast heeft het ook een vergelijkbare vorm. Samen met mijn moeder ,zij houd ook van creatieve dingen, besprak mijn idee. Zij voegde toe dat ik de J van “Jaar” in het verlengde van het touwtje kon laten lopen. Deze twee ideeën vormde de basis voor mijn inzending die ik op 24 februari verstuurde.

 

JADOS_logo JDoest V5

Op 28 februari kreeg ik te horen dat mijn ontwerp gekozen was. Wel wilde ze graag nog meer ontwerp opties zien. Daarnaast werd er gevraagd of een vormgever mee aan de slag kon of dat ik het graag zelf wilde doen. Ik besloot. Er was ruimte in mijn weekplanning, daarnaast dacht ik het praktisch gezien wel te kunnen aangezien ik bekend ben met photoshop en illustrator. Ook was ik erg benieuwd naar hoe het proces zou zijn wat zou volgen.

Ik en Mieke gingen samen het logo verder perfectioneren. Ik werkte ontwerp opties uit waarop wij beide feedback gaven waarop er weer een nieuw versie werd gemaakt. Het zou teveel zijn om alle versies hier bij te voegen. Maar na 20 mails heen en weer gestuurd te hebben besloten wij op 25 maart dat het logo definitief was.

JADOS_Logo JDoest Definitief.jpg

Op 3 april kwam Martijn, bestuurder van JADOS, naar Eindhoven om mij de prijs, taart en het logo te overhandigen. Het maken van het logo was nu daadwerkelijk afgesloten. Voor mij is het een erg fijn proces geweest. Het was erg fijn om een succes op deze manier op te doen. Het heeft mij nogmaals bevestigd dat er meer is dan alleen studie. Activiteiten naast je studie zeker als ze positief uitpakken zijn belangrijk voor mij en misschien ook voor jou?

 

Advertenties

Fantasiewereld

Ik ben laat gediagnostiseerd met autisme, namelijk toen ik achttien was. Ik ben dus opgegroeid denkend dat ik een “normaal” kind was.

Toen ik negen was had ik problemen met in slaap vallen. Ik begon mijzelf verhalen te vertellen die ik zelf verzon want ik hield niet van lezen. Hierdoor is mijn fantasiewereld ontstaan en langzaam uitgegroeid naar het universum dat het nu in mijn hoofd is.

Sinds ik mijn diagnose heb en ben gaan leren wat dit betekent voor mijn leven, ben ik terug gaan kijken naar mijn fantasiewereld en de verhalen en personages die ik had bedacht. Ik kwam er achter dat, zonder dat ik het door had, ik bijna al mijn personages autistisch heb gemaakt. Sommige waren zelfs ontwikkeld om een van de symptomen van autisme te verklaren in mijzelf. Zoals het personage dat mij moest vertegenwoordigen in mijn fantasiewereld. Over de jaren is ze aangepast en is ze niet meer de echte ik maar heeft wel al mijn autistische trekjes overgenomen. Het grootste karaktereigenschap dat ze van mij heeft gekregen was dat ze meerdere persoonlijkheden had. Ze kan wisselen tussen allerlei verschillende persoonlijkheden en talenten, iets wat ik vroeger het gevoel had dat ik ook deed. Dit komt doordat autisten het gedrag van mensen om hen heen overnemen, met daar bij een stukje persoonlijkheid. Ik had dit ook gedaan en begon me er rond de tijd van de overgang van basis naar middelbare school bewust van te worden. Ik wist niet wat het betekende of dat er iets mis met me was of waar het vandaan kwam.

Het begon met twee persoonlijkheden. Een vrolijk en emotioneel gefocust klein kind en een rationele en volwassen vrouw (in het plaatje de tweede van links onder en de tweede van rechts). Uiteindelijk zijn er zeventien verschillende persoonlijkheden ontstaan. In het plaatje zie je er tien van. De tekst die hieronder staat is een deel van een verhaal dat ik had geschreven. Het gaat erover hoe mijn personage de nieuwe persoonlijkheden heeft gekregen.

2019-03-12 12 13 41

Misschien heb ik een liedje nodig? Wat voor liedje past hier bij? Eens denken… wat is er als eerste in mijn kop is. En laten we lekker meezingen, met z’n allen.

“…”

Ugh, niet dit lied. Dit is stom, ander lied. Dodo denk aan iets anders, dit is stom. Mond hou maar op. Ik zei: mond hou maar op. Waarom stop ik niet? Waarom bewegen mijn armen opeens? Waarom komen er instrumenten bij? Hey dit hoort niet. Waarom gebeurt dit allemaal? Waar gaan mijn benen heen? Ben ik nu de controle over mijn lichaam kwijtgeraakt? Wacht, wat is dit licht aan mijn handen? Waarom gaat het licht naar mijn armen? Waarom komt het dichterbij?

“Luister naar mij, brenger van geluk.”

Wacht, wie is dat? Tegen wie zit ze te praten? Waar is ze?

“Jij bent mijn andere helft, degene die voor mij dient.”

Praat je tegen mij? Ik kan echt niets meer zien, dat kutlicht.

“Luister naar mij, jij zal blijven leven in deze wereld om mij te dienen en de wereld geluk en balans te brengen. Je zal voor mij dienen, de godin van het karma.”

Waarom zou ik dat willen? Ik wil niet meer leven, ik wil hier weg. God of niet ik ben dit leven zat. Ik breng helemaal geen geluk, ik breng alleen maar dood en verdriet. Ik heb geen plek in deze wereld. Ik wil naar mijn familie en vrienden, hier is er niets meer voor mij.

“Waarom? Weet u niet hoe geluk je hebt met de gift van het leven.”

En wie is dat nou weer? Nog meer mensen waar ik nu niet mee wil praten. Ik heb nu andere dingen aan mijn hoofd. Laat me met rust. Laat me alleen sterven. Want dat is al ik dat ik ben in deze wereld, alleen.

“Je bent niet alleen, je hoeft helemaal niet alleen te zijn. Wij kunnen je vrienden worden, dan ben je nooit, nooit, nooit, nooit, nóóit meer alleen.”

Waarom komen er steeds meer stemmen? En wie heeft het rotkind uitgenodigd?

“Nee, u hebt nog steeds de gift van het leven. Die van ons was van ons gestolen, maar wij kunnen gaan naar een volgend leven. En u zou ook voor altijd ronddwalen, als u uw gift van het leven afwijst.”

Mijn gift? Dit is geen gift, dit is een vloek. Een vloek die over mij en alle ander is gesproken. Waarom zou ik het willen hebben? Laat me gewoon met rust! Ik wil dit niet meer.

“Er is misschien een oplossing.” Daar is die eerste stem weer. Waarom zijn er hier opeens zoveel mensen? Ik dacht dat dit een vervallen dorp was. “In dit lijf moet mijn ziel leven, maar dat geld niet voor haar ziel. Een andere ziel kan het leven van haar overnemen, ieders ziel kan dit behalve die van mij. Jullie kunnen haar lichaam leiden en haar ziel laten slapen totdat de dood haar wakker maakt.”

Slaap? Dat klinkt geweldig.

“Nou, als het gaat om het leiden van het lichaam ben ik waarschijnlijk de beste optie.”

“Nee nee, ik wil, ik wil. Ik ben de jongste, ik mag eerst!”

“Wie heeft jullie het recht van spreken gegeven ik ben duidelijk de beste ziel voor dit lichaam.”

“Oh fuck off. Ik ben de eerste die het lichaam mag gebruiken. Ik krijg dat nieuwe leven en jullie kunnen de pot op!”

Ze willen allemaal leven? Voor mij? Ik vind het best. Als ik maar rustig kan slapen vind ik alles prima. Laat ze maar voor mij leven.

“Dan zal ik, de godin van het karma, de zielen aanwijzen die dit lichaam mogen leiden. Jullie zullen mij dienen, en in de naam van karma de wereld balans brengen.”

“Ik spreek voor ons allemaal als ik zeg dat we dit aanbod graag aannemen.”

“Jee, we kunnen allemaal, allemaal vrienden!”

“God, fijn, ik doe het wel.”

Eindelijk, het einde. Nooit meer leven. Ik kan nu rustig slapen. Voor altijd.

 

Geschreven door Loïs. Student van Stumass.

Autisme werkt!

Autisme werkt!

Autisme werkt!

Autisme werkt!

                             fietskoerier

Autisme op de werkvloer

Mensen met autisme worden vaak op een negatieve manier bekeken, waardoor ze sneller worden afgewezen bij een baan. Wat eigenlijk onterecht is, maar waarom?

Autisme op de werkvloer iets wat vaker voorkomt dan u zou denken. Naar schatting zijn er 220.000 Nederlanders in het Autismespectrumstoornis (ASS). 30% heeft daarbij een vergelijkbare intelligentie van een verstandelijke beperking, de andere 70% heeft een normale tot bovengemiddelde intelligentie.

Redelijk wat mensen met autisme kunnen moeite hebben met hun werk, doordat ze tegen bepaalde dingen aanlopen zoals; de sociale interacties, hun iets vertragende reactievermogen en/-of hun problemen met zichzelf, omdat ze anders in het leven staan dan de “normale” mensen. Meer dan de helft van de autistische werknemers krijgt een burn-out, ze verwerken de prikkels van buitenaf anders dan de normale mensen.

Autistische werknemers kunnen ook hele goede eigenschappen hebben, uit onderzoek is gebleken dat autistische mensen creatiever zijn, preciezer zijn in hun werk, een goed oog voor detail hebben en zich sneller aan de regels houden. Dat maakt dat mensen met autisme eerder in een mediasector gaat.

Hoe ga je met autisme op de werkvloer om

Mensen met autisme zijn net zoals “normale” mensen, alleen bij autisme gaat er soms iets mis met de communicatie tussen de twee hersenhelften waardoor er kortsluiting ontstaat. De kunst van de werkgever om hier zo goed mogelijk mee om te gaan, doormiddel van deze tips;

  • Geef uw medewerker het liefste niet meer dan 1 opdracht per keer, anders ontstaat er kortsluiting en dat is het laatste wat u en uw werknemer willen hebben.
  • Houdt in uw achterhoofd dat mensen met autisme zicht niet opzettelijk “anders” gedragen dan mensen zonder autisme
  • Blijf in alle tijden rustig en wordt niet boos als uw werknemer u niet of verkeerd begrijpt
  • Forceer uw werknemer niet door oogcontact te moeten maken. Daarmee maakt u de situatie voor u en uw werknemer alsmaar lastiger.
  • Laat uw werknemer even 5 – 10 minuutjes met rust voordat u de confrontatie aangaat.
  • Begeleid uw werknemer eventueel in dien mogelijk naar een rustigere ruimte (Winkel; naar het kantoor/magazijn. Kantoor; een ruimte waar er niet veel prikkels zich schuilhouden

 Mijn ervaring met autisme op de werkvloer

Ik werk momenteel samen met mijn “Multi Complex Development Disorder” (MCDD) 1,5 jaar bij de JYSK, een meubelzaak met artikelen van een Scandinavische afkomst.

In deze 1,5 jaar dat ik hier nu werk ben ik een aantal obstakels tegengekomen zoals; het vullen en tussendoor op klanten afstappen. Ook als het weer VIP-weekend is (Weekend met 10% korting op alle artikelen) had ik moeite met reguleren van allerlei prikkels. Wij Hollanders zijn natuurlijk dol op kortingen, behalve ik, ik vind het maar niks al die drukte op de werkvloer en dan vervolgens niet overstuur achter gaan zitten. Ik vraag soms of ik die dag later mag beginnen of eerder naar huis kan, omdat ik er anders nog 2-3 dagen last van kan hebben.

Helaas vinden mijn hersenen het moeilijk om op meerdere dingen tegelijk te focussen. Dat vond ik behoorlijk moeilijk tot ongeveer een half jaar geleden. Elke keer als mijn contract wordt verlengd maakt mijn hart een sprongetje, omdat ik voor mijn gevoel eindelijk ergens word geaccepteerd en wat ik ook leuk vind om te doen.  Ik krijg waardering voor wat ik doe. Gelukkig zijn er hier geen vaste pauze tijden, dus ik kan een kwartiertje pauze pakken wanneer het me een beetje te veel wordt. Vaak pak ik dat kwartiertje na een drukte moment in de winkel waarbij ik van alles door elkaar moet doen. Het lukt me nu gelukkig ook “Ik ben even bezig, ik kom zo naar u toe.” te zeggen tegen de klant. Heel af en toe vergeet ik dan alsnog terug naar de klant te gaan, omdat er iets tussen kwam.

Verder zou ik het liefste in de periode van kerst ook niet willen werken, want dan sta ik oog in oog met een van mijn grootste angsten namelijk poppen. Hoe deze angst zo is ontstaan weet niemand. Ik speelde vroeger ook graag met mijn barbies en baby born poppen. Deze angsten kwam er van de ene op de andere dag. Ik heb zelfs een keer een lichte angstaanval gekregen omdat ik dacht dat er zo’n pop bewoog, wat natuurlijk niet kan. Ook nog eens iets is, ik kan vaak de realiteit en fantasie moeilijk onderscheiden, wat denk ik ook mijn angst voor poppen versterkt.

Ervaring van een collega

Toen ik Laurie in het begin leerde kennen, wist ik niet dat zij autistisch was. Het was mij eigenlijk ook nooit opgemerkt. Naar mate ik Laurie beter leerde kennen, vertelde ze mij al snel dat zij autistisch is.

Ik had het niet verwacht en ik vind dat autisme ook geen probleem moet zijn op de werkvloer. De een is autistisch en de andere kampt met een andere ziekte.

Ik vind dat Laurie er goed mee omgaat. Ik werk al een lange tijd met Laurie en ik heb niet iets bijzonders opgemerkt. Laurie is zelfs een van de collega’s die heel veel weet en waar we altijd gezellig mee kunnen praten.

Ik vind het wel jammer dat veel mensen niet de kans krijgen om te laten zien wat hun talenten zijn. In Nederland is het als iemand met autisme moeilijker om aan een baan te komen, terwijl dat eigenlijk onbegrijpelijk is.

~ Youssra